از کجا بفهمیم تابحال به درد امام زمانمان خورده ایم یا نه؟؟؟

از کجا بفهمیم تابحال به درد امام زمانمان خورده ایم یا نه؟؟؟

یک جا برای بچه‌های مهدوی صحبت میکردم گفتم: بچه ها ما که مدعی کار تو حوزه ی مهدویت هستیم، دعای عهدمون رو باید بخونیم. من خودم سالهاست دعای عهد رو میخونم بعضا پیش میاد که روزی سه چهار بار هم میخونم،اما بعدِ این همه سال یه تیکه از دعای عهد خیلی عجیب اومد! تا حالا بهش فکر نکردم، خیلی سختم بود و الان هم میخوام بگم، برام سخته چون می‌ترسم گریه ام بگیره...گذرا میگم : توی قسمتی از دعای عهد اومده که: "فی قضاء حوائجه " ؛ یعنی میگه خدایا کمکم کن حوائجش رو برآورده کنم...

گفتم: سالها من اینو خوندم اصلا بهش فکر نکردم، یعنی ببین امام زمان عجل الله چقدر مظلوم هست که حاجت هاش دست ماست... این میدونی یعنی چی؟ یعنی تا شماها کار نکنید،برای #امام_زمان عجل الله قدمی برندارید... ظهوری نخواهد بود.

استاد رائفی پور

راههای ابراز محبت به اهلبیت علیهم‌السّلام

یکی از راههای ابراز محبت به اهلبیت علیهم‌السّلام، انجام آن اعمالی است که انسان را به محبت آنها نزدیک می‌کند. که امام زمان ارواحنافداه می‌فرمایند: «فَلْیَعْمَلْ»، هر یک از شما باید عمل کند به آن چیزی که او را به محبت ما نزدیک می‌کند. حالا بروید ببینید چه عملی شما را نزدیک می‌کند. از همین سلام‌کردن، افشای سلام، بلند سلام کردن، با تواضع به دیگران سلام کردن، از همین ‌شروع می‌شود. برخورد محبت‌آمیزتان، گذشتتان، ایثارتان، صدقه‌دادن، نماز اول وقت خواندن، نماز به جماعت خواندن، محبت به اهلبیت علیهم‌السّلام، خوشرویی با زن و بچه، جواب بچه را خوب دادن، تواضع در برابر مؤمنین، دوری از منیّت‌ها، خودخواهی‌ها، غرورها و دروغ‌ها، از اینکه بخواهید یکی به دو کنید. همه‌ی اینها اعمالی است که شما را لحظه‌به‌لحظه و قدم‌به‌قدم به امام زمانتان نزدیک می‌کند. اینها را باید مقید باشید.

ما چگونه می‌توانيم در زمان غيبت امام زمان به آن حضرت خدمت کنيم

خدمت به امام زمان عليه السّلام، خدمت به دين مقدّس اسلام است هر چه انسان به اسلام بيشتر خدمت کند به امام زمان عليه السّلام بيشتر خدمت کرده است، چون امام زمان عليه السّلام کار شخصی به آن صورت ندارند که مثلا بخواهند سوار اسب شوند شما کمکشان کنيد، در هيچ يک از اين گونه مسائل احتیاجی به کسی ندارند، بهترين خدمت و کمکی که می‌توان کرد همان کاری است که خود آن حضرت هم مشغول آن کار هستند وخدمت به هدف آن حضرت است که تربيت انسانها می‌باشد و اينکه شما افرادی را که با شما در ارتباط هستند به سوی انجام واجبات و ترک محرّمات وتزکيه نفس بکشانيد. اين بهترين خدمتی است که می‌توان به آن حضرت کرد. لذا وظيفه واجب هر مسلمانی اين است که مردم را با آن حضرت آشنا کند تا مطيع فرمايشات او و اجداد و آباء طاهرينشان عليهم السّلام باشند.

منبع کتاب شریف انوار صاحب‌الزمان

سلامتی وتعجیل در فرج مولا صاحب الزمان عجل الله صلوات

آخــــرالزمان در چهار روایت

┈┅❁ـ﷽ـ❁

آخــــرالزمان در چهار روایت

-حکومت مبتنی بر قرآن امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، در بیانی رسا، حکومت قرآنی امام مهدی علیه‌السلام را چنین توصیف کرده است: در روزگاری که هوای نفس حکومت می‌کند، ظهور می‌کند و هدایت و رستگاری را جایگزین هوای نفس می‌سازد و در عصری که نظر شخص بر قرآن مقدم شده است، افکار را متوجه قرآن می‌کند و آن‌را حاکم بر جامعه می‌سازد. نهج‌البلاغه ، خطبه 138

-حکومت سراسر توحیدی و به دور از شرک امام صادق علیه‌السلام در شرح دولت فراگیرِ حضرت حجت ارواحنافداه فرمودند: در شرق و غرب گیتی، کسی باقی نمی‌ماند مگر این که معتقد به توحید و یگانگی خداوند شود. بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۴۰

-معجزات حضرت مهدی علیه‌السلام امام صادق علیه‌السلام فرمودند: هیچ معجزه‌ای از معجزات انبیاء نیست، مگر این که خداوند آن را به دست حضرت قائم عليه‌السلام برای اتمام حجت، بر دشمنان ظاهر خواهد کرد.

منتخب الاثر، صفحه ۳۱۲

بنابراین، معجزات آن حضرت به دوره قبل از غیبت و غیبت ختم نمی‌شود و به هنگام ظهور نیز آن حضرت، برای معرفی حقانیت خویش و اتمام حجت بر دشمنان و منکران، معجزاتی را انجام خواهند داد.

-مقام یاران امام زمان علیه‌السلام امام باقر علیه‌السلام فرمودند: گویا یاران قائم علیه‌السلام را می‌بینم که سراسر شرق و غرب عالم را پُر کرده اند، همه چیز حتی حیوانات درنده و پرندگان وحشی از آنان اطاعت خواهند کرد و در همه چیز رضایت ایشان را می‌جویند. تا آنجا که سرزمینی بر سرزمین دیگر فخر می‌فروشد و می‌گوید: امروزیکی از یاران مهدی علیه‌السلام بر من گذشت.

کمال الدین، جلد۲، صفحه۶۷۳

صلوات خاصه حضرت زهرا سلام الله علیها

صلوات خاصه حضرت زهرا سلام الله علیها

متن دعا : اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلَى الصِّدّيقَةِ فاطِمَةَ الزَّكِيَّةِ حَبيبَةِ حَبيبِكَ وَ نَبِيِّكَ ، وَ اُمِّ اَحِبّائِكَ وَ اَصْفِيائِكَ ، الَّتِي انْتَجَبْتَها وَ فَضَّلْتَها وَ اخْتَرْتَها عَلى نِساءِ الْعالَمينَ ، اَللّـهُمَّ كُنِ الطّالِبَ لَها مِمَّنْ ظَلَمَها وَ اسْتَخَفَّ بِحَقِّها ، وَ كُنِ الثّائِرَ اَللّـهُمَّ بِدَمِ اَوْلادِها ، اَللّـهُمَّ وَ كَما جَعَلْتَها اُمَّ اَئِمَّةِ الْهُدى ، وَ حَليلَةَ صاحِبِ اللِّواءِ ، وَ الْكَريمَةَ عِنْدَ الْمَلاَءِ الاَْعْلى ، فَصَلِّ عَلَيْها وَ عَلى اُمِّها صَلاةً تُكْرِمُ بِها وَ جْهَ أبيها مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ، وَ تُقِرُّ بِها اَعْيُنَ ذُرِّيَّتِها ، وَ اَبْلِغْهُمْ عَنّي في هذِهِ السّاعَةِ اَفْضَلَ التَّحِيَّةِ وَ السَّلامِ

ترجمه دعا : خدایا درود فرست بر بانوی صدیقه ، فاطمه پاکیزه صالحه ، که اوست حبیبه ی تو و پیامبرت ، و مادر اولیاء و برگزیدگانت ( امامان معصوم صلوات الله علیهم ) ، آن بانویی که برگزیده ای و برتری داده ای و انتخاب کرده ای او را بر زنهای جهانیان ، خدایا تو دادِ او را از ستمگرانش بِسِتان ، و از کسانی که حق او را سبک شمردند ، باز خواست نما ، و خونخواه خونِ فرزندان او باش ، خدایا همچنان که او را مادر امامان هدایت ، و همسر صاحب لِواء ( امیر المومنین علی بن ابیطالب علیه السلام ) و بزرگوار در نزد ملا اعلی ( ملائکه) مقرر داشتی ، پس تو ای خدا درود فرست بر آن حضرت و مادرش درودی که وجه پدر بزرگوارش حضرت محمد صلی الله علیه و آله را با آن اکرام می کنی و چشم ذریه او را روشن می گردانی ، و از من هم ای خدا در این ساعت بهترین سلام و تحیت را به آن بزرگواران برسان‌.

پیوند پدرانه با امام زمان ارواحنا‌فداه

پیوند پدرانه با امام زمان ارواحنا‌فداه

ارتباط با آقا بقية الله خوب زمينه ای است و اگر عشقش را حس کنی و درک بکنی، کمک هايش را هم می بينی. نگاه او و دعای او را حس می کنی، آنقدر کمک و تاييد می رسد؛ منبع رحمت است، منبع قدرت است.

فقط کافی است شما يک پيوندی را در دلت ايجاد کنی، و يک چراغی را روشن کنی و همه جا، در رفت، در آمدن يک يادی از حضرت بکنی؛ آن وقت يک «ياصاحب الزمان» دلت را روشن می کند، دلت را بيدار می کند.

ماها اصلا برای گناه نکردن هم بايد به حضرت متوسل شويم، بخاطر اينکه گاهی رغبت هايی درون ما را می گيرد، که يک کمک می خواهيم، و اين کمک از ناحيه امام زمان عليه السلام اجرائی و عملی می شود. خوب آقای مهربان و پدر مهربانی داريم. اهل بيت از پدر و مادر مهربان تر هستند. #امام_زمان عليه السلام مثل اجدادشان هستند اگر مهربانيشان بيشتر نباشد. پدر ما امام زمان عليه السلام است بايد اين حالت را حس کنيد، مدام با امام زمان، احساس فاصله خيالی نکنيد؛ احساس کنيد با حضرت نزديک هستيد، احساس کنيد با حضرت رفيق هستيد، احساس کنيد وقتی سلام می دهيد، حضرت می شنوند.‌ ‌

حجت الاسلام شیخ جعفر ناصری

تفکر

امام علی علیه‌السلام می‌فرمایند : «با وجود غفلت دلها، بیداری چشمها سودی نمی‌بخشد»

اکنون چشمان ما منتظر ظهور است، اما قلبهای ما چگونه است؟! قلبی که منتظر ظهور است دچار غفلت و دلبستگیهای دنیایی نمی‌شود! قلبی که منتظر ظهور است، هیچ چیز برایش دلبری نمی‌کند ، بنابراین لحظه‌ای از یاد و یاری امام زمانش غافل نمی‌شود.

بهتر نیست تفکر کنیم، که آیا دلهای ما مثل چشمهایمان منتظر هست یا نه

اگر قلب‌های ما منتظر است، پس چرا امام زمان عجل‌الله تعالیٰ فرجه الشریف بالاترین حقیقت زندگی ما نیست و همه وجودمان را صرف یاری ایشان نمی‌کنیم

محبت و مودت به امام زمان عج

#یک_روز با #محبت_امام_زمان سلام الله علیه زندگی کردن بهتر از یک سال عبادت است...

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: حُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ يَوْماً خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَنَةٍ وَ مَنْ مَاتَ عَلَيْهِ دَخَلَ اَلْجَنَّةَ يك روز با محبت آل محمّد (صلوات الله علیهم) زندگی کردن بهتر از یک سال عبادت کردن است و هرکس که با این محبت بميرد داخل بهشت مى‌شود. بحارالأنوار، ج۲۷ ص۱۰۴

توضیح: معنای این روایت این نیست که عبادت بدون محبت و ولایت اهل بیت "سلام الله علیهم اجمعین" پذیرفته می شود و به طور کلی از این روایت می توان ارزش محبت به آل محمد "سلام الله علیهم اجمعین" را برداشت کرد.

أللَّھُـمَ عَجِّلْ لِوَلیِڪْ ألْـفَـرَج

سلوک_مهدوی چگونه است؟

سلوک_مهدوی چگونه است؟

امام رضا سلام الله علیه در دعای معرفت در زمان غیبت فرموده: اَللَّهُمَّ... لاَ تُنْسِنَا ذِكْرَهُ وَ اِنْتِظَارَهُ وَ اَلْإِيمَانَ بِهِ وَ قُوَّةَ اَلْيَقِينِ فِي ظُهُورِهِ وَ اَلدُّعَاءَ لَهُ وَ اَلصَّلاَةَ عَلَيْهِ

خدایا... #ذکر و #انتظار و #ایمان به امام زمان سلام الله علیه و #قوت_یقین_در_ظهور او و #دعا برای او و #صلوات بر او را از یاد ما نبر.

مصباح المتهجد ج ۱، ص ۴۱۱، مصباح الزائر ج ۱، ص ۴۲۵

بیا آقا جان

با چه رویی بنویسم که بیا آقا جان

شرم دارم خجلم من ز شما آقا جان

با چه رویی بنویسم ز غم دوری تو

که گناهانِ من آزرده تــو را آقا جان

مهربانانه بـــــــه یاد همهٔ ما هستی

آه از غفلت روز و شب مــا آقا جان

#سلام‌مولای‌غریبم

شعر مهدوی عارف بزرگ شیخ محمود شبستری عارف بزرگ

چو تو در معرفت چون طفل مهدی

چه دانی قدر علم و مهر مهدی

به علم عیسوی کن چشم روشن

که تا باشد که بتوانیش دیدن

که گر در جهل خود دایم نشینی

چو مهدی پیشت آید هم نبینی

نبی را گرچه قومٌ ینظرون بود

خطاب از جهلشان لایبصرون بود

کسی کو چشم معنی و بیان دید

یقین او روی پیغمبر عیان دید

چو عمر از جهل پایان کرده باشی

ز جهل از عهد مهدی مرده باشی

برو از علم مهدی نسبتی گیر

جوانمردی کن و بشنو ازین پیر

که تا مهدی تو را مکشوف گردد

چو در آخرزمان معروف گردد

هرچند که پیامبر را مردم مشاهده می‌کردند، اما به‌خاطر نادانی‌شان نتوانستند حقیقت او را ببینند و درکش کنند. کسی که به عمق معنا و سخن نگاه کند، به طور مسلم چهره واقعی پیامبر را می‌بیند. به دنبال معرفت باش.

شعری از شیخ محمود شبستری در باب شناخت عوالم پنهان و شرایط عروج بدان عوالم

تو از عالم همین لفظی شنیدی

بیا برگو که از عالم چه دیدی؟

چه دانستی ز صورت یا ز معنی؟

چه باشد آخرت، چوُن است دُنیی؟

بگو سیمرغ و کوهِ قاف چبود؟

بهشت و دوزخ و اعراف چبود؟

کدام است آن جهان کان نیست پیدا؟

که یک روزش بود یک سال اینجا

همین نبود جهان آخر که دیدی

نه «ما لَا تُبْصِرُون» آخر شنیدی

بیا بنما که جابُلقا کدام است

جهانِ شهرِ جابُلسا کدام است

مشارق با مغارب را بیندیش

چو این عالم ندارد از یکی بیش

بیانِ «مِثْلَهُنَّ» از ابن عباس

شنو پس خویشتن را نیک بشناس

تو در خوابی و این دیدن خیال است

هر آنچه دیده‌ای از وی مثال است

به صبحِ حشر چون گردی تو بیدار

بدانی کآن همه وهم بود و پندار

چو برخیزد خیالِ چشمِ اَحوَل

زمین و آسمان گردد مُبَدّل

چو خورشیدِ نهان بنمایدت چهر

نماند نورِ ناهید و مه و مهر

فتد یک تاب از او بر سنگِ خاره

شود چون پشمِ رنگین پاره پاره

بِکُن اکنون که کردن می‌توانی

چو نتوانی چه سود آن را که دانی

چه می‌گویم حدیثِ عالمِ دل

تو را ای سرنشیبِ پای در گِل

جهان آنِ تو و تو مانده عاجز

ز تو محروم‌تر کس دیده هرگز؟

چو محبوسان به یک منزل نشسته

به دست عجز پای خویش بسته

نشستی چون زنان در کوی اِدبار

نمی‌داری ز جهلِ خویشتن عار

دلیرانِ جهان آغشته در خون

تو سرپوشیده ننهی پای بیرون

چه کردی فهم ازین دینُ‌العجایز

که بر خود جهل می‌داری تو جایز

زنان چون ناقصاتِ عقل و دینند

چرا مردان ره ایشان گزینند

اگر مردی برون آی و سفر کن

هر آنچْ آید به پیشت زان گذر کن

میاسا روز و شب اندر مراحل

مشو موقوفِ همراه و رَواحل

خلیل‌آسا برو حق را طلب کن

شبی را روز و روزی را به شب کن

ستاره با مه و خورشیدِ اکبر

بود حس و خیال و عقلِ اَنور

بگردان زین همه ای راهرو روی

همیشه «لا أُحِبُّ الْآفِلين» گوی

و یا چون موسیِ عمران در این راه

برو تا بشنوی «إِنَّي أَنَا اللَّه»

تو را تا کوهِ هستی پیش باقی است

صدایِ لفظِ «اَرَنی» «لَن تَرانی» است

حقیقت کهربا ذاتِ تو کاه است

اگر کوهِ تویی نَبوَد چه راه است

تَجّلی گر رسد بر کوهِ هستی

شود چون خاکِ ره، هستی ز پستی

گدایی گردد از یک جذبه شاهی

به یک لحظه دهد کوهی به کاهی

برو اندر پی خواجه به اَسریٰ

تماشا کن همه آیاتِ کبریٰ

برون آی از سرایِ «اُمِّ هانی»

بگو مطلق حدیثِ «مَنْ رَآنی»

گذاری کن ز کاف و نونِ کونین

نشین بر قافِ قُربِ «قابَ قَوسَیْن»

دهد حق مر تو را هرچْ آن بخواهی

نمایندت همه «اشیاء کَما هِی»

هر کس باید دنبال راهی برای ارتباط با حضرت حجت باشد

هر کس باید دنبال راهی برای ارتباط با حضرت حجت باشد

آیت الله بهجت (ره) :

هر کس باید به فکر خود باشد و راهی برای ارتباط با حضرت حجت- عجل الله تعالی فرجه الشریف- و فرج شخصی خویش پیدا کند، خواه ظهور و فرج آن حضرت دور باشد، یا نزدیک. عده ای بوده اند که گویا حضرت غائب - عجل الله تعالی فرجه الشریف- در پیش آنها حاضر و ظاهر بوده است، مثل این که با بی سیم با آن حضرت ارتباط داشتند و جواب از ناحیه ی او می شنیدند. ...

با این که ارتباط و وصل با آن حضرت و فرج شخصی امر اختیاری ما است، به خلاف ظهور و فرج عمومی، با این حال چرا به این اهمیت نمی دهیم که چگونه با آن حضرت ارتباط برقرار کنیم و از این مطلب غافل هستیم، ولی به ظهور و دیدار عمومی آن حضرت اهمیت می دهیم، و حال این که اگر برای فرج شخصی به اصلاح خود نپردازیم، بیم آن است که در ظهور آن حضرت از او فرار کنیم، چون راهی که می رویم راه کسانی است که اهم و مهمی قائل نیستند.

در محضر بهجت (ره) ،ج۲،ص۱۳۳

امام زمان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خود، در نامه­ ای به شیخ مفید فرمودند:

وَ لَوْ أَنَ‏ أَشْيَاعَنَا وَفَّقَهُمُ‏ اللَّهُ‏ لِطَاعَتِهِ عَلَى اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِي الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَيْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْيُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَى حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا.

«اگر شیعیان ما ـ كه خداوند آنها را به طاعت و بندگى خویش موفّق بدارد ـ در وفاى به عهد و پیمانشان با ما، اتّفاق قلبی ­داشتند و معرفت حقیقی و صدق و راستی آنان با ما حاصل می­شد، سعادت دیدار ما از آن­ها به تأخیر نمى افتاد و زودتر به سعادت دیدار ما نائل مى شدند».

و نیز فرمود:

فَمَا يَحْبِسُنَا عَنْهُمْ إِلَّا مَا يَتَّصِلُ بِنَا مِمَّا نَكْرَهُهُ وَ لَا نُؤْثِرُهُ مِنْهُم‏.

«پس تنها چیزی که ما را از شیعیان پوشیده می­دارد، همان کارهای ناشایستی است که از ایشان به ما می­رسد و خوشایند ما نیست و از آنان انتظار نمی­ رود».

چنین است که:

«سال­ها به تمناى ظهور او دست به دعا برداشته­ ایم. در انتظارش شِکوه­ ها در دل داریم و از دوریش داغ­ ها بر سینه. سال­هاست، که خزان بودن و سرد و تاریک بودن را حس مى­کنیم و در پى خورشیدى گرمابخش و نورانى مى­گردیم. سال­هاست، که از عشق او دم مى­ زنیم و زندگى را با شربتِ تلخِ صبورى مى­ گذرانیم. این دورى، این سرما و تاریکى و خزان زدگى و این تلخى صبر، تصویر عمل ماست، که در آینهٔ حکمت خدا افتاده است و پژواکِ کرده­ هاى ما، که از دیواره­ هاى قانون خلقت به سوى‌مان بر مى‌گردد».

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد گناه بخت پریشان ودست کوته ماست

آری! ما که خود در غیبت مقصّریم، در ظهور هم مؤثّریم.

آیا راه چاره­ای اندیشیده، برای رفع این درد، تدبیری به کار برده­ایم؟ آیا تشنه شناسان، تشنگی غیبت امام و پدر مهربان­مان را در ما، تأیید می­ کنند، اصلاً آیا ما تشنه هستیم، که نیاز به آب گوارا و “ماء معین” را در خود احساس کنیم و از خود بپرسیم:

أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتيكُمْ بِماءٍ مَعين

«آیا اگر آب شما در زمین فرو رَوَد و غایب گردد، چه کسی آب گوارا برایتان می­ آورد؟».

در کتاب الغیبه شیخ طوسی، از امام کاظم (عليه السّلام) نقل شده، که وقتی از ایشان توضیح و معنیِ این آیه را می­پرسند، آن حضرت می­فرمایند:

فَقَالَ: إِذَا فَقَدْتُمْ إِمَامَكُمْ فَلَمْ تَرَوْهُ فَمَا ذَا تَصْنَعُونَ[۷]

«یعنی: وقتی امام زمانتان را از دست دادید و اورا ندیدید، پس چه می­کنید؟!».

اگر دل­ های ما تاریک و ظلمانی نمی­ گردید

امامت هم عیان می­گشت و پنهانی نمی­گردید

به قدر تشنگی، گر تشنه امر فـرج بودیم

خدا داند فـرج، این گونـه طولانی نمی­گردید

.

مشکل اینجاست، که ما احساس تشنگی نمی­کنیم، اگر واقعاً تشنه باشیم، یک لحظه قرار نخواهیم داشت و در جستجوی آب به تکاپو خواهیم افتاد و سر انجام به آن خواهیم رسید.

آب کم جو تشنگی آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست

تشنه شناس!

داستان تشنه شناس را شنیده­ اید؟ این داستان، صرف نظر از اینکه حقیقت دارد یانه، از یک واقعیت تلخ حکایت دارد و دقّت در آن، ما را به خود می­آورد و در رسیدن به هدف یاری می­دهد.

«در روزگار قدیم کسانی را که در جنگ ها اسیر می شدند، به نام برده در بازار می­ فروختند. شخصی به بازار برده­ فروشان آمد، تا برده­ ای خریداری کند. هر برده که هنری داشت گران تر بود، به سراغ برده­ ای رفت و دید قیمت آن بسیار گران است، سبب را پرسید، گفتند: او تشنه شناس است و می­ فهمد چه کسی تشنه است.

خریدار، علاقه­ مند شد، او را خرید و به منزل آورد و دوستانش را دعوت کرد و غذایی تهیه نمود، ولی سر سفره آب نگذاشت. مهمانان، چند لقمه­ ای که خوردند، یکی پس از دیگری تقاضای آب نمودند. بردۀ تشنه شناس، نگاهی به او می­ کرد و می­ گفت: دروغ می­ گوید، او تشنه نیست!

کم کم، به تعداد تشنه­ ها اضافه شد. هر کدام فریاد آب، سردادند. اما برده می­ گفت: همه دروغ می­ گویند! تا اینکه، یک نفر از میان آنان برخاست و به این طرف و آن طرف حرکت کرد، تا آبی تهیه کند. برده گفت: این شخص راست می­ گوید، زیرا از جایش بلند شد و فقط داد و فریاد نکرد.

آری، کسی در ادعای خود صادق است، که حرکت و اقدامی کند. کسانی که اهل عمل نیستند، در واقع مومن نیستند و تنها ادعای ایمان دارند.»

امام رضا می­فرمایند:

ألْإِمَامُ الْمَاءُ الْعَذْبُ عَلَى الظَّمَإ

«امام، آب شیرین در هنگام تشنگی است».

حال باید دید، آیا ما گرفتاری و درد غیبت حضرت مهدی (علیه السلام) را احساس می­ کنیم و اگر احساس می­ کنیم، آیا برای رفع این گرفتاری که به دست خود ما است، کاری انجام داده­ ایم؟ باید دید نشانۀ گرفتاری و درد ما چیست! کی بر خاسته­ ایم و به جستجوی آب گوارا و نشاط بخش آفرینش، از خود حرکتی بروز داده، مشام جان را از آن سیراب ساخته­ ایم؟!

دوای درد من!

نمیدانم چـرا دل بی قـراره دگر تاب فراقت را نـداره

بیا یابن الحسن دردم دوا کن دوای من توئی ای راه چاره

آری ای عزیز! مرغ ايمان از شاخهٔ دل‌ها پريده است. و ديگر بلبلی عاشقانه نمی­خواند. درخت‌ها دست به آسمان دارند و آمدنت را دعا می‌كنند. تمام پرندگان صبح­ گاهان، سرود تو را سر می دهند و منتظرند.

اگر پرنده‌ای سر به ميان بال دارد، غمگين توست. اگر اشك گلی بر خاك تيره چكيده، از غم غربت توست. اگر كودكی گريه می­كند، بهانه تو را می­گيرد.

تمام آينه ها غبار دوريت را دارند. دل به كدامین چهره خوش كنند، به روی سياه، يا چهره کريه دشمنانِ به خون تشنهٔ تو؟ سال هاست كه منتظر درخشش نور تو هستند.

دل من نيز چون كودكی بهانه تو را می­ گيرد و برای توست، كه بی­قراری می­ کند. گاه نیز چون پرندهٔ كوچكی خاكستری می­ خواند، آوازی غمگين، كه غيبت تو را حكايت می­ كند و گاه چون آيينه­ ای، لحظه­ ای وام دار ياد تو می­ شود.

.

آری، اين دل به اميد ديدار توست، كه هنوز می تپد. بیا و شام تارمان را پایان بخش.

درد جانکاه غیبت و راه های درمان آن

نوشته: ابراهیم حنیف نیا

ص ۴۸ الی ۵۷

شعر مهدوی

قــائـــــما تـعجیل کن چون دیر شد کــاسۀ صـبــرم دگــر لـبـریــز شـد

زِ آتـــش هـجــــر تو سوزد جان من بــی تــو باشد این جهان زندان من

کــن ظــــهور و دوستان را شاد کن ایــن جـهــان را پر ز عدل و داد کن

از افــق ســر کــــن برون ای با وفا تا شود روشــن جــهــانِ پُـر جَـفــا

استاد ابراهیم حنیف نیا

اشعار مهدوی دکتر ابراهیم حنیف نیا

غم هجران

غـــم هجـــران رویت کرده پیرم از آن ترسم که با این غم بمیرم

عــزیــز فاطمه رخسار عیان کن که از گلـــزار رویـــت گل بچینم

سال ۱۳۷۰

طلب امید

عـمـری طلــب امیــد کــردم مــویــم به رهت سفید کردم

بس لطف و کرم شنیدم از تو مــن کــی ز تـــو نـاامید گردم

سال ۱۳۷۰

نــام تـــــو

تــا زبـانـــم بــاز شـــد نـــام تو آمد بر زبان تا که خود بشناختم کوی تو را کردم نشان

مهدیا تــا زنده­ام زین لطف محرومم مساز من ز تو جـانا بسی لطف و وفا دارم نشان

سال ۱۳۷۰

دل ما خون

دل مـــا خـون شـد و مولا نیامد شــفــا و مـرحــم دل هــا نیامد

به خون خواهی سالار شهیدان تـــسـلّای دل زهـــرا نــیـــامــد

سال ۱۳۷۰

دوای من

نـمـیـدانـم چرا دل بی قراره دگــر تــاب فـراقـت را نداره

بیا یابن الحسن دردم دوا کن دوای من توئی ای راه چاره

۱۳۹۰/۳/۹۰

دوای غم

غــم ما جز به ظهور تو مداوا نشود مهدیــا تــا تـو نیایی دل ما وا نشود

شده ماتمکـــده عالم ز فراق رخ تو هیچ فریادرســی غیر تو پیدا نشود

۹۰/۳/۲۴

طبیب من

حبیــب مـن، طبیب من تویی تو عزیز بی رقـیــب مـن تــویـی تو

نخواهم لحظه­ای را بی تو بودن بیا مهدی شکیب من تویــی تــو

۹۰/۳/۲۴

عزیز مصر هستی

ای عـزیز مصر هستــی العجل هادمِ هر ظلــم و پستی العجل

وارد آمـــد غـــم به ما و اهل ما پس بگیر از ما تو دستی العجل

۹۰/۳/۲۴

دریاب یتیمان را

ای رخت خورشید عالمتاب یابن العسکری

در فـراقـت قلب ما شد آب یابن العسکری

ای پـــدر ای رازدار قرن­ها رنج و سکوت

مـا یـتـیـمـان را بیا دریاب یابن العسکری

۹۰/۳/۲۴

خورشید پشت ابر

ای تو چون خورشید پشت ابر یابن العسکری

چنـــد از درد فراقــــت صبـــر یابن العسکری

تـــا نتـــابـد بــر جـهان نـــور ظهورت ای عزیز

همچنان دنیا بود چون قــبـــر یابن العسکری

۹۰/۳/۲۴

صحرای طوفانی

ای پـدر صحرا بسی طوفانی است راه تــاریـک و بسی طولانی است

بین گـرگــان در مـصـاف زنــدگـی مهدیــا بــا تـو دلـم نــورانی است

۹۰/۳/۲۶ (روز پدر)

درخت غدیر

آن درختـی را کـه در روز غــدیـــر کاشت پیغمبر پس از او شد اسیر

آبیــاری شــد بــه خـــون در کربلا در ظهـــور آن می­دهـد باری کثیر

۹۰/۵/۱۷

زندگی شیشه ­ای

این جهان با همه وسعت تنگ است زندگی شیشه ­ای و پر سنگ است

تا نـتــابــد زِ افــق صــبــح ظــهـــور شادی و لــذّتِ مــا بی رنگ است

۹۰/۶/۱۲

بـه سر هوای تو دارم پدر مرا در یاب به کنج خانۀ ویران ز غم دلم شد آب

بیــا کـه بی تو به قلبم فشار می­آید به شــوق وصل تو می­تپد دلم ارباب

۹۰/۱۱/۱۳

شـوق دیـــدار تو غوغای دل است بی تو مولا عمر ما بی­حاصل است

گوشۀ چشمـی به ما کن ای عزیز بر سر راهت کســـی نا قابل است

لبیک یا مهدی (عج)

عالم به شوق آمدنت ندبه خوان توست
چشم انتظار تو حـرم عمّه جان توست

★★★

یا این دل شکسته‌ی ما را صبور کن
یا از برای زینب کبری ظهور کن

★★★

تا که آید به جهان عشق و امید آورَد او
بگذرد دوره غم دور جدید آورد او

★★★

ما دعای فرجت را همه دم می‌خوانیم
ما همه منتظر آمدنت می‌مانیم

★★★

می‌رسد روزی به پایان نوبت هجران او
می‌شود آخر نمایان طلعت رخشان او

★ اللهم عجل لولیک الفرج

نکات دعای عهد

نکته از دعای عهد در بیان حجه الاسلام قرائتی

1. علاقه به امام زمان بايد جمعي باشد:

در دعاي عهد داريم که: «اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَانَا الْإِمَامَ الْمَهْدِيَّ الْقَائِمَ بِأَمْرِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ عَلَى آبَائِهِ الطَّاهِرِينَ عَنْ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَات‏»، به امام زمان ابلاغ کن، از طرف چه كسي؟ «عَنْ جَمِيعِ» از طرف همه‌ مؤمنين و مؤمنات «عَنْ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَات‏» اين خودش يک مطلب مهمي است.

2. امام جهاني بايد مريدش هم جهاني فکر کند:

وقتي زيارت مي‌رويم بگوييم که اين زيارت به نيابت از همه‌ي مؤمنين و مؤمنات. صدقه مي‌دهيم بگوييم دفع بلا از همه‌ي مؤمنين و مؤمنات بشود نگوييم خدايا، مؤمنيني که در اين مسجد نماز خواندند بيامرز. حالا مؤمنيني که در مسجد ديگر نماز خواندند چه؟ همه را بگو.

چرا مي‌گويي: خدايا کساني که در اين هيأت سينه زده‌اند. چقدر تنگ نظر هستي! چقدر فکر کوچک است. مگر تو منتظر امام بين المللي نيستي؟ امام جهاني بايد مريدش هم جهاني فکر کند. کسي که منتظر اصلاح عمومي است، بايد خودش هم عمومي فکر کند. خودم و بچه‌ام و هيأت‌ام و مسجدم و برايش هيچ فرقي نکند. «عَنْ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَات»

3. علاقه‌ به امام زمان ارواحنا له الفداء بدون مرز است:

اين علاقه بدون مرز، از کجاي دعاي عهد فهميده مي‌شود؟ اين جمله كه مي‌گويد: «فِي مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا» در مشرق‌ها و مغرب‌ها، «وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا» زمين‌هاي هموار و کوهستاني، «وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا» دريا و خشکي، ببينيد اين دعا چقدر سازنده است. چه اصراري داريم که بگوييم من چه هستم و من چه هستم؟ همه، دريا و خشکي. سطحي و کوهستاني، مشرق و مغرب، علاقه بدون مرز. خيلي قشنگ است.

4. شريک کردن والدين در دعا و زيارت براي امام زمان ارواحنا له الفداء:

در دعاي عهد مي‌گوييم اي امام زمان سلام مي‌کنم از طرف خودم، و از طرف «والِدَيَّ» پدر و مادرم و «وُلدي» فرزندانم؛ يعني هم نسل گذشته، هم نسل آينده را در نظر مي‌گيريم.

5. چه مقدار به امام زمان ارواحنا له الفداء صلوات بفرستيم؟

اين دعا مي‌گويد که: «وَ زِنَةَ عَرْشِ اللَّه‏ وَ مِدَادَ کَلِمَاتِه‏» به مقدار وزن عرش خدا و به مقدار کلمات الهي، «وَ مُنْتَهَى رِضَاه‏» به اندازه آخرين درجه‌ي رضايت او، «وَ عَدَدَ مَا أَحْصَاهُ کِتَابُهُ» ‏به عدد آنچه کتاب شمارش کرده، «وَ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُه» به عدد علمت، يعني مهدي جان! اي امام زمان، سلام بر تو به عدد وزن عرش، به عدد هرچه که نوشته شده، به عدد هرچه خدا بر آن علم دارد... به تو سلام و درود مي‌فرستم.

6. اعلام هر روزه علاقه به امام زمان (عج):

يک کسي هرروز زنگ مي‌زند که آقا دوستت دارم. مي‌گويد: «اللَّهُمَّ أُجَدِّدُ لَهُ فِي هَذَا الْيَوْمِ وَ فِي کُلِّ يَوم» مهدي جان، امروز و هر روز، «اُجَدِّدُ» يعني بيعتم را تجديد مي‌کنم.

7. علاقه‌ رو به رشد:

علاقه‌ي رو به رشد، يعني چه؟ مي‌گويد: «عَهْداً» بعد از عهداً مي‌گويد «وَ عَقْداً» بعد از عقداً مي‌گويد «وَ بَيْعَةً» الله اکبر! چه خبر است؟ مهندسي‌اش را مي‌بينيد.

عهد يعني تعهد، در دعاي عهد مي‌گوييم: اي امام زمان سلام و صلوات بر تو، اين سلام من عهد است. يعني با تو تعهد مي‌کنم. تعهد مي‌کنم يعني قرار مي‌گذارم بين خودم و خدا، بعد مي‌گويد: «عهد» کم است. پررنگش کن، «عقد». دو نفر ممکن است با هم عهد ببندند، وعده داشته باشند، اما به هم گره نخورند. «عقد» يعني گره. ممکن است عهد باشد، عقد هم باشد، اما تسليم نباشد. مي‌گويد: «وَ بَيْعَةً»، تسليم است. يعني باز هم پررنگش مي‌کند. «عهداً» تعهد با حضرت مهدي ارواحنا له الفداء، «عقداً» عقد با امام زمان ارواحنا له الفداء، «وَ بَيْعَةً» بيعت کنيد با او و تسليم شويد.

8. علاقه‌ افتخارآميز:

چقدر خوب است اين تابلو شود. علاقه‌ حتمي، مي‌گويد: «فِي رَقَبَتِي» يعني به گردن من، «رَقَبَ» يعني گردن. ممکن است کسي علاقه داشته باشد ولي افتخار نکند. مي‌گويد: نه، علاقه‌ افتخار آميز.

9. علاقه همراه با همه‌ مراحل:

در دعاي عهد مي‌گويد: «وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَشْيَاعِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ وَ اجْعَلْنِي مِنَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ» تمام مراحل حضور را داشته باشم. آخر گاهي وقت‌ها انسان يک کسي را دوست دارد در حدي که مثلاً يک ميليون به او وام بدهد. ولي مي‌گويد: همسفر باشم، مي‌گويد: نه، همسفر نه، بابا اين پول را بگير و خودت برو. عقب ما نيا. گاهي يک کسي مي‌گويد: عقب من بيا، پولت نمي‌دهم اما مي‌خواهي بيايي در ماشين سوار شو تو را ببريم. يعني از يک جهت يک جايي پررنگ است، يک جايي کمرنگ است.

دعا مي‌گويد: خدايا قرار بده مرا «أَنْصَارِهِ»، «وَ أَشْيَاعِهِ»، شيعه يعني دنباله رو يعني من دنبال تو هستم، «انصار» و نصرت در جايي است که نياز به کمک هست. «وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ» از تو دفاع مي‌کنم. اگر کسي بگويد بالاي چشمت ابرو است، برخورد مي‌کنم. «وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ» ما اجازه نمي‌دهيم که کسي جسارت کند. غيرت ديني داريم. تعصب داريم و افتخار هم مي‌کنيم. اينکه مي‌گويند: تعصب بد است.

آدم متعصبي است، تعصب در کار شخصي بد است. تعصب روي لهجه، فارس از فارس، ترک از ترک، لر از لر، عرب از عرب، عجم از عجم، اين تعصب‌ها بد است. يعني به خاطر لهجه کمکش مي‌کنم. به خاطر همشهري گري تعصب مي‌کنم.

در انتخابات مي‌گويم چون اين همشهري من است. فاميل من است. همسايه‌ من است. اين تعصب‌ها بد است. اما اگر فهميدي يک چيزي حق است، ديگر، باقي‌ها باطل است. آنجا که حق است بايد تعصب داشته باشي. انحصار طلبي در حق خوب است. اولين انحصار طلب، خود خداست. چون مي‌گويد: «لا اله» هيچکس را قبول ندارم، «الا الله»! جز خدا، باقي‌ها را دور بريز.

10. علاقه‌ عاشقانه:

در دعا مي‌گويي: «طَائِعاً غَيْرَ مُکْرَهٍ» يعني مهدي جان، من که در دعاي عهد با تو سلام مي‌کنم، از روي عشق زيارت مي‌کنم نه روي اکراه!

11. علاقه و عمل در خط رضايت او:

«عَلَى طَاعَتِکَ وَ طَاعَةِ رَسُولِک‏» يعني مهدي جان من را از شيعيان قرار بده، منتها طبق آن چيزي که تو گفتي. هر استقامتي مهم نيست. استقامتي مهم است که «قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا» (فصلت/۳۰) استقامت براساس الله باشد. اين مهم است. «کَما أُمِرْت‏» (هود/۱۱۲) يعني همانطور که مأمور هستي. يعني طبق امر ما استقامت کن نه طبق يکدندگي و لجبازي و سليقه. اگر کسي يک سليقه‌اي داشت و روي سليقه‌اش هم استقامت کرد، اين استقامت نيست، يکدندگي است.

استقامتي ارزش دارد «کَما أُمِرْت‏»، که طبق مأموريت باشد. استقامتي ارزش دارد که در خط خدا و رسول خدا و ولي خدا باشد: «عَلَى طَاعَتِکَ وَ طَاعَةِ رَسُولِک‏»

منبع: برگرفته از مجله امان، شماره42، نویسنده: حجت‌الاسلام والمسلمين محسن قرائتي

دعایی ناب

اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ إِيماناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبِى، وَيَقِيناً صادِقاً حَتَّى أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَنِى إِلّا مَا كَتَبْتَ لِى، وَرَضِّنِى مِنَ الْعَيْشِ بِمَا قَسَمْتَ لِى، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

خدایا ایمانی از تو می‌خواهم که دلم آن را لمس کند و باور صادقانه‌ای که بدانم هرگز چیزی به من نمی‌رسد، مگر آنچه تو برایم مقدّر کردی و مرا از زندگی به آنچه نصیبم فرمودی خشنود بدار، ای مهربان‌ترین مهربانان.

بند آخر دعای ابوحمزه ثمالی را در قنوت و سجده هایمان بخوانیم.

با امام زمان(عج‌الله) خود رفیق باشید...

با امام زمان(عج‌الله) خود رفیق باشید...

با امام زمان(عج‌الله) خود رفیق باشید و کاری نکنید که وجود قطب عالم امکان آزرده خاطر شود. من هرچه در این دنیا دیدم، کمتر دوستی با امام زمان(عج‌الله) را مشاهده نمودم. خودم را می‌گویم هرچه در این دنیا خواستم آن را گرفتم. ولی آیا امام زمان خود را خواستم؟ ای وای بر من.

فرازی از وصیت‌نامه شهید مدافع حرم #حسن_غفاری

برنامه شهید سید مجتبی علمدار

آسیدمجتبی یه برنامه‌ی خیلی جالب و مشتی برا خودش داشت، و اونم این بود که: برای اینکه بتونه با نَفسِش بجنگه و اونو مهار کنه، برا خودش برنامه و قانون مشخص کرده بود، ده تا قانونی که برای خودسازی و رشد اخلاقیِ خودش نوشته بود و حتی بابت عمل نکردنش هم جریمه گذاشته بود...

• قانون اول: بارالها اعتراف میکنم که "قرآن"را نشناختم و به"قرآن"عمل نکردم. حداقل باید روزی ده آیه قرآن بخوانم اگر روزی کوتاهی کردم و به هر دلیلی نتوانستم این ده آیه را بخوانم، روز بعد باید حتما یک جزء کامل بخوانم!

#شهید_مجتبی_علمدار

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم هدیه به شهدا

چگونه می‌توان جزء یاران حضرت مهدی عجل‌الله تعالیٰ فرجه الشریف شد؟؟

چگونه می‌توان جزء یاران حضرت مهدی عجل‌الله تعالیٰ فرجه الشریف شد؟؟

کسی که خواستار این امر است، باید خودسازی کند و اخلاق و رفتار درونی و بیرونی خودش درست و زیبا باشد.

یعنی خود را به محاسن الأخلاق بیاراید که همان تجلّی اسماء الهیست مثل کریم و جواد بودن ، ستارالعیوب بودن و ...‌

وظیفه منتظران

طبق روایت بهترین خلق خدا بعد از امام، کسی است که ائمه را دوست بدارد و مردم را به سوی آنها دعوت کند، از این دسته انسانها به عنوان بهترین مردم یاد شده است.

امام حسن عسکری(ع) فرمودند: «اگر کسی بر سر یتیمی دست بکشد به ازای هر مویی که از زیر دست او می گذرد؛ خداوند یک کاخی در بهشت به او می دهد.» و در ادامه می فرمایند: «سختر از حال یتیم، حال آن کسی است که از امامش جدا شده و نمی تواند به حضور امام برسد و در شناخت امام دچار تردید است، و هر کدام از شیعیانِ ما که جاهل را به سمت امام دعوت کند و این یتیم را بیاورد و بر دامان امام بنشاند؛ درجه و رتبه او در بهشت هم رتبه ما خواهد بود.»

طبق روایت از امام سجاد(ع): خداوند به حضرت موسی فرمود: «یا موسی مرا نزد مخلوقم و مخلوقم را نزد من محبوب کن .» موسی (ع) عرض کرد: «چگونه من تو را محبوب کنم» فرمود: «نعمت ها، بخشش ها و آن نیکی هایی که به مردم کردم را به آنها بگو، تا دو گروه را به سمت من بیاوری، دسته اول گمراه و دسته دوم دور افتاده؛ که اگر این کار را بکنی از عبادت صد هزار سال که روزهایش روزه باشی و شب هایش را نماز به پا داری بهتر است» موسی گفت: «آن گناهکار کیست و آن دور افتاده کیست» خداوند فرمود: «گناهکار آن بنده ای است که از من فراری است و بخاطر گناهانش نمی خواهد به سمت من بیاید، دور افتاده از من کسی است که نسبت به امام زمانش جاهل است و امام زمانش را نمی شناسد که اگر او را به سمت من بیاوری این ثواب را برایت در نظر می گیرم.»

امام کاظم(ع) فرمود: «کسی که ایتام و ضعفای شیعه(منظور ضعیفی که نسبت به امام خودش شناخت کمتری دارد) را به سمت ما بیاورد؛ فضیلتش از یک میلیون عابد نزد خدا بالاتر است، چون آن عابد فقط هم و غم خودش را دارد؛ اما آن عالم همّ و غم هدایت بقیه را هم دارد.»

حدیث تکان دهنده از امام هادی (ع) که وظیفه ما را در قبال امام زمان عج بسیار سنگین می کند!

امام هادی(ع) در این حدیث می فرمایند: اگر نبودند کسانی از علما که بعد از غیبت قائم(ع)، مردم را به سوی او دعوت کنند؛ و با ادله از امامشان دفاع کنند و در افتادن بنده های ضعیف در دام ابلیس و سرکشان نجاتشان دهند، هیچ کس نمی مانْد مگر اینکه از دین خدا بر می گشت و این افراد که به سوی امام دعوت می کنند، زمام دلهای ضعیف شیعه ما را به دست می گیرند همانطور که ناخدا سکان کشتی را به دست می گیرد.» و به فرموده امام هادی (ع) اینها برترِ کلِّ خلایق هستند.

اگر ما به این وظیفه درست عمل کنیم؛ خیلی از مشکلات حل می شود و خیلی از مردم امام زمانی می شوند. کسی که این وظیفه را انجام دهد طبق روایت اجر "شهید" دارد.

کسی که می خواهد در زمینه دعوت مردم به سوی امام عصر قوی تر باشد؛ باید اطلاعاتش نسبت به حضرت بیشتر باشد و شناخت عمیق تری نسبت به حضرت داشته باشد تا بتواند مردم را به سوی امام دعوت کند.

استاد ابراهیم افشاری

وظایف منتظران

از بیان استاد افشاری :

از سلسله مباحث معارف مهدوی، بحث وظایف منتظران است که ان شاءالله سعی می کنیم عمده این وظایف را به اختصار توضیح دهیم.

کتاب ارزشمند مکیال، که به دستور امام عصر ارواحنا فداه نوشته شده، و در جلد دوم این کتاب ۸۰ وظیفه ای که هر منتظر دارد را کامل توضیح داده است. توصیه اکید دارم به عزیزان که حتما این کتاب را مطالعه بفرمایند.

اولین وظیفه ای که به آن میپردازیم وظیفه «تهذیب نفس» است، که در کتاب مکیال به عنوان وظیفه ۵۹ ذکر شده. تهذیب نفس از مهمترین و اصلی ترین وظایفی است که یک منتظر باید انجام دهد، و بدون تهذیب نفس نمی توانیم خودمان را جزو یاران آن حضرت حساب بکنیم. اگر کسی غرق گناه است و هنوز نتوانسته دست از گناه بردارد؛ باید بداند در پیشگاه امام زمان، خیلی جایگاهی ندارد. نکته مهم این است که وقتی ما گناه می کنیم و هنوز نتوانستیم اخلاق خودمان را اصلاح کنیم، قطعا نمی توانیم رو بقیه افراد جامعه هم تاثیر بگذاریم.و یکی از عوامل غیبت حضرت، همین گناهان ما هست که باعث می شود ما در زمره یاران حضرت قرار نگیریم.

امام صادق(ع) در خصوص یاران امام زمان عج می فرماید: «هر کس می خواهد از اصحاب حضرت قائم باشد، باید منتظر باشد و در این حال به پرهیزکاری و اخلاق نیکو ادامه دهد، که اگر این شروط را شما رعایت بکنی یار حضرت هستی؛ چه ظهور را درک بکنی، چه ظهور را درک نکنی، به ثواب یاری حضرت میرسی.»

در قرآن کریم، شرط رستگاری، تزکیه نفس بیان شده. خداوند می فرماید: «قَد اَفلحَ مَن تَزَکّی = هر کس تزکیه نفس کرد رستگار شد.» و این شرط پیروزی و سعادت ما هست.

از آیت الله بهجت پیرامون ارتباط با حضرت ولی عصر عج سوال کردند، فرمودند: «تا رابطه ما با حضرت ولی عصر (عج) قوی نشود، کار ما درست نمی شود و بدون اصلاح نفس نمی توان کاری پیش برد و برای جامعه کاری کرد.

چند راه کار ساده:

۱. از آیت الله بهجت پرسیدند برای تزکیه نفس چکار کنیم؟ فرمود: «انجام واجبات و ترک محرمات» و همچنین فرمود: «به دانسته های خودتان عمل کنید.»

۲.جواب دوم آیت الله این بود که روزی یک صفحه از کتاب «معراج سعاده» آقای نراقی را بخوانید. این کتاب در بحث خودسازی موثر است.

۳. مطالعه کتاب سه دقیقه در قیامت، که مربوط به خاطره جانباز مدافع حرمی است که در اتاق عمل علائم حیاتیش با این دنیا قطع می شود و با عزرائیل می رود و .... و در نهایت به این دنیا بر می گردد و آنچه که در عالم برزخ و آخرت دیده است را در قالب این کتاب توضیح می دهد. این کتاب چون بر مبنای واقعیت است، در تهذیب نفس و ترک گناه بسیار موثر و مفید است.

چند ذکر برای کسانی که می خواهند در بحث تزکیه نفس کار کنند:

بحث اول:

حدیث معروفی از معصوم داریم که خودتان هر روز به حساب و کتاب خودتان برسید. در یک دفتری یادداشتی داشته باشیم و به خاطر گناهانمان، یک نظام تنبیهی برای خودمان قرار دهیم، تا بفهمیم که مسیر را درست می رویم یا نه ؟

بحث دوم:

هر کس هر روز بعد از نماز صبح یازده مرتبه سوره توحید بخواند، خداوند در آن روز، راه تسلط و نفوذ شیطان را بر او می بندد، چون ما با خواندن ۱۱ مرتبه سوره توحید حصاری دور خودمان درست می کنیم.

بحث سوم:

در روایت هست کسی که هر روز سوره نجم بخواند؛ خداوند او را موفق به تهذیب نفس می کند. و معرفی ارزشمندترین دعایی که در مفاتیح برای تزکیه نفس وجود دارد مداومت به خواندن دعای «مکارم الاخلاق» است، از این دعا هم غافل نشویم.

ان شاءالله با انجام این کارها، در زمره یاران حضرت باشیم؛ که اگر گناهکار باشیم در سپاهیان حضرت، جایگاهی نداریم و مشمول این شعر می شویم:

از کثرت گناه و خطاهای بی شمار راه وصال من به سرایت بعید شد

ان شاءالله که ما مشمول این شعر نباشیم

وظایف منتظران: اللهم عجل لولیک الفرج

از بیان استاد افشاری :

وظیفه «تجدید بیعت با امام زمان عج» در هر روز و هر جمعه. این وظیفه در کتاب مکیال به عنوان وظیفه ۳۴ ذکر شده. و وظیفه ما است که هر روز و هر جمعه با امام زمان خود تجدید بیعت کنیم و به حضرت بگوییم ما شما را از یاد نبردیم، ما تو لیست یاران شما هستیم، هر روز داریم این موضوع را به شما یادآور می شویم.

:question:منظور از بیعت چیست؟

یعنی در موقع بیعت کردن، یک عهد و پیمانی می بندیم و می گوییم آنچه در توان داریم به شما واگذار می کنیم و خودمان را خالص در اختیار شما قرار می دهیم که می تواند به صورت جانی، یا مالی باشد، یا هر موقعی که لازم است آدم جانش را، مالش را، آبرویش را و یا سایر امکاناتش را بدهد، به فراخور زمان مشخص می شود که ما کجا و چه کارهایی را باید انجام بدهیم و چه چیز از خودمان خرج کنیم.

اهمیت بیعت به گونه ای است که وقتی که پیامبر در روز غدیر امیرالمومنین را به عنوان جانشین خود معرفی کرد؛ همه را به بیعت با امیرالمومنین (ع) دعوت کرد.

و حتی به امامان بعد از امیرالمومنین هم دعوت به بیعت کرد و از مردم خواست که با فرزندان ایشان بیعت کنند و یکی از مصادیقی که واجب است ما با امام زمان بیعت کنیم؛ خطبه روز غدیر پیامبر (ص) هست.

این بیعت همواره بوده که در خیلی از مناسبتهای دینی، مذهبی و ملی این رسم را داریم. مثل بیعت با آرمانهای انقلابمان در راهپیمایی ۲۲ بهمن، یا بیعت با آرمانهای فلسطین با ابراز دشمنی با اسرائیل، با حضور در راهپیمایی جمعه آخر ماه رمضان. البته جا داشت که ما سالی یکبار به عنوان شیعه، یک مراسم رسمی بیعت با حضرت داشته باشیم؛ که در شب نیمه شعبان ۹۹، با فریاد «یا صاحب الزمان» مردم بر پشت بامها، یک بیعت نیمه نصفه با حضرت شکل گرفت.

بیعت دستور قرآنی دارد. خداوند در آیه ۱۰ سوره فتح به صراحت به ما امر کرده که با امام زمان عج بیعت کنیم.

خداوند می فرماید: «به درستی کسانى که با تو بیعت مى‏ کنند، در واقع با خدا بیعت مى‏ کنند، دست خداوند بالاى دست آنهاست، پس هر کس پیمان شکنى کند، به زیان خود پیمان مى‏ شکند و هر کس به آنچه با خداوند عهد بسته وفا کند، خداوند به زودى پاداش بزرگى به او خواهد داد.»

اینجا دستور بیعت با پیامبر(ص) آمده. امامان ما در هر دوره ای پیامبر زمان خودشان هستند و خلیفة الله فی ارضه و جانشین خداوند بر روی زمین هستند. که در حال حاضر امام عصر ارواحنا فداه هستند؛ اگر با امام زمان بیعت کردی؛ اولا به دستور خداوند عمل کردی، ثانیا اینکه با خود خداوند بیعت کردی. و چه توفیق و فضیلتی از این بالاتر؛ که ما با خداوند بیعت کنیم. پس اگر می گوییم بیعت هر روزه یا هر هفته ما با امام زمان وظیفه مان هست بر اساس این دستور قرآنی است؛ که حاضریمان را در دفتر امام زمان عج بزنیم.

مفهوم لغوی بیعت چیست؟

بیعت دو رکن دارد، هر کس می خواهد با حضرت بیعت کند به این دو رکن بیعت توجه داشته باشد:

رکن اول بیعت: باید تصمیم قلبی، ثابت و محکم، بر یاری امام زمانت در وجودت داشته باشی ، یعنی این تصمیم باید از تمام وجودت باشد؛ نه اینکه به اکراه و از روی اجبار و به علت ظاهر سازی، بیعتی انجام دهی، که این نوع بیعت ذره ای به درد نمی خورد. پس اگر تصمیم قلبی بر یاری امام داشتی بیعتت، بیعت هست.

رکن دوم بیعت: جاری کردن نیت بر زبان است، یعنی نیتی که در درون هست؛ بر زبان هم جاری بکنیم و بگوییم که ما هستیم.

آن موضوع دست دادن در دوران ائمه(ع) که افراد به ائمه دسترسی داشتند و بیعت می کردند؛ این شکل ظاهری، امروز برای ما واجب و ضروری نیست. البته اگر امام می بود و ما به حضرت دسترسی داشتیم؛ بسیار ارزشمند است. اما در دوران خود پیامبر (ص) و ائمه (علیهم السلام) هم افرادی بودند که پیامبر و ائمه اطهار را ندیدند؛ اما بهترین بیعت کنندگان با امام زمان خودشان بودند؛ مثل اویس قرنی که پیامبر را ندید اما بهترین بیعت را با امام زمان خودش (با پیامبر) انجام داد.

مفهوم واقعی بیعت این است که در راه و مسیر امام باشی و البته بر زبان هم جاری بکنی.

در خط و مسیر امام یعنی چی؟

یعنی هر گناهی که در طول شبانه روز انجام می دهیم؛ یک پله و یک گام این بیعت را با حضرت شکستیم و هر چه گناه ما سنگین تر، این شکستن بیعت بیشتر.

یک حدیث ارزشمند از اهمیت بیعت:

پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: «هر کس در حالی بمیرد که نسبت به امام مسلمین بیعتی بر گردن او نباشد به مرگ جاهلیت مرده است.» یعنی باید بیعتی بر گردنت باشد. علاوه بر اینکه اول باید بر بیعت امام، تصمیم قلبی داشته باشی و شرط اصلی بیعت با امام، بودن در مسیر امام، با ترک معاصی است؛ که این معاصی ما را از امام دور می کند؛ چند تا دعا هم وجود دارد که برای بیعت کردن خیلی مهم است:

اول بحث بیعت روزانه: دو دعای ارزشمند که می شود هر روز با حضرت بیعت کرد:

۱. زیارت امام زمان بعد از نماز صبح، به صراحت جمله بیعت در این دعا هست:

اللّٰهُمَّ هٰذِهِ بَيْعَةٌ لَهُ فِي عُنُقِي إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ: خدایا این بیعتی است بر او، بر عهده من تا روز قیامت.

حتی در روایت است دست راستت را به دست چپت بده و یک بیعتی هم به صورت دستی، خودت با خودت انجام بده.

۲. دعای عهد:

اهمیت این بیعت روزانه به گونه ایست که امام صادق(ع) می فرمایند: «هر کس چهل صبح این بیعت روزانه را بخواند در زمره یاران حضرت قرار می گیرد.»

به صراحت در دعای عهد جملات بیعت آمده : اللّٰهُمَّ إِنِّي أُجَدِّدُ لَهُ فِي صَبِيحَةِ يَوْمِي هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَيَّامِي عَهْداً وَعَقْداً وَبَيْعَةً لَهُ فِي عُنُقِي ....

بیعت به گردن من است..

امام خمینی ره می فرماید: «این دعای عهد را هر کس، هر روز صبح بخواند در سرنوشت او تاثیر دارد و سرنوشت او عوض می شود.»

دوم بحث بیعت هفتگی در روز جمعه:

برای روز جمعه هم توصیه شده بیعت را انجام بدهیم. چون جمعه روزیست که خداوند از کل خلائق، برای ولایت ائمه پیمان گرفته؛ روزی که متعلق به امام زمان عج هست و با دو تا دعا می توان که روزانه این بیعت را با حضرت تکرار بکنیم.

۱. دعاهایی که می توانیم در روز جمعه با امام زمان عج بیعت کنیم: خواندن زیارت امام زمان در روز جمعه، خواندن دعای ندبه

حضرت به یکی از بازرگانان اصفهان در عالم رویا فرموده بودند: به شیعیان و دوستان ما بگویید در روز جمعه، دعای ندبه را بخوانند.

با این دو دعا می توانیم بیعت هفتگی خودمان را با امام زمان ارواحنا فداه تکرار کنیم.

اهمیت سودرسانی

رسول خدا (ص) فرمود: بهترین مردم كسی است كه مردم از او سود برند. [1]

[1]. انْتَفَعَ بِهِ النَّاس (مشكاة الانوار، ص212؛ ر.ك: الفقیه، ج4، ص398).

تسبیح شاکرانه

تسبیح شاکرانه

ممکن نیست کسی به خدا مراجعه کند و دست خالی برگردد! هیچ ممکن نیست کسی بگوید خدا و جواب نشنود؛ حالا یا همان شیء مصلحت است یا جای دیگر جواب می ‌دهد یا چیز دیگر عطا می ‌کند. هیچ ممکن نیست کسی بگوید خدا و جواب نشنود!

حالا که جواب شنیدیم، وظیفه ما چیست؟ #شکر اوست؛ لذا تسبیح ما با تحمید ما آمیخته است. این است که در سوره مبارکه «اسراء» فرمود: ﴿إِنْ مِنْ شَی‏ءٍ إِلاَّ یسَبِّحُ بِحَمْدِهِ﴾.

چرا سبحان؟ برای اینکه نیاز محتاج را سبّوح برطرف می ‌کند؛ یعنی بی ‌نیاز! او منزّه از حاجت است، چون اگر منزّه از حاجت نباشد که نمی ‌تواند نیاز محتاج را برطرف کند. حالا که نیاز ما را برطرف کرد، ما موظف هستیم #ادب این لطف را رعایت بکنیم.

او را #تسبیح می ‌کنیم، چون او بی ‌نیاز است و چون نیاز ما را برطرف می ‌کند، #تحمید می ‌کنیم.

#آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی #جام_معرفت

ویژگی‌های حضرت ام البنین

ویژگی‌های حضرت ام البنین

دو ویژگی بسیار مهم موجب شد این بانوی بزرگوار چهار شهید را در کربلا تقدیم کند که یکی از شهدای او افضل الشهدا محسوب می‌شود:

1. ولایت مداری و امام شناسی
2. ادب

• ولایت مداری و امام شناسی

حضرت ام البنین کسی است که امامت سه امام را درک کرده است و مورد پسند امام زمان خویش واقع شد.

بانویی ولایت مدار و مبغض اعداء دین.

تمام وجود او تسلیم محض و ولایت شناس است.

عالمه‌ای که سفره‌نشین علم امیرالمومنین است و مطیع محض او.

در روزگاری که کسی جواب سلام علی علیه‌السلام را نمی‌دهد علم حضرت را به میزان توان خود آموخته و منتظر فرمان حضرت است.

• تسلیم محض

او مطیع محض مولای خویش است، تنها یک خواهش از امیرالمؤمنین دارد و آن این است که او را با نام فاطمه نخواند؛ زیرا مشاهده می‌کرد فرزندان فاطمه سلام‌الله‌علیها وقتی پدر، او را با نام فاطمه صدا می‌زند، غبار اندوه بر چهره‌ مبارکشان نمایان می‌شود.

از آغاز، خواسته فرزندان فاطمه را بر خواسته خود ترجیح می‌دهد.

زائر با معرفتی که فراز‌های زیارت جامعه در مورد ایشان صدق می‌کند.

� أَنِّي مُؤْمِنٌ بِكُمْ وَبِما آمَنْتُمْ بِهِ، كافِرٌ بِعَدُوِّكُمْ وَبِما كَفَرْتُمْ بِهِ…مُوالٍ لَكُمْ وَلِأَوْلِيائِكُمْ، مُبْغِضٌ لِأَعْدائِكُمْ وَمُعادٍ لَهُمْ …مُطِيعٌ لَكُمْ، عارِفٌ بِحَقِّكُمْ مُقِرٌّ بِفَضْلِكُمْ …زائِرٌ لَكُمْ ، لائِذٌ عائِذٌ بِقُبُورِكُمْ�

�من به شما و به آنچه شما ایمان آوردید باور دارم و نسبت به دشمنتان و آنچه را شما به آن کفر ورزیدید کافرم… دوستدار شما و دوستان شمایم، خشمناک نسبت به دشمنان شما و دشمن آنانم… ، مطیع شما هستم، عارف به حقّتان هستم، به برتری شما اقرار دارم… زائر شما هستم، ملتجی و پناهنده به قبر شمایم�

او تسلیم محض و ذوب در ولایت است. در طول مدت بیست و پنج سال سکوت امیرالمؤمنین اعتراضی از او دیده نشد. ذره‌ای خلاف میل علی علیه‌السلام یا اظهار نظری در مقابل نظرات علی علیه‌السلام از او مشاهده نشد.

مهم‌ترین ویژگی این بانوی بزرگوار �قَلْبِي لَكُمْ مُسَلِّمٌ� است. قلب خود را تسلیم ولایت کرد و �وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّهٌ� است؛ با تمام وجود آماده یاری به ولیّ زمان خویش است.

وقتی ابالفضل العباس علیه‌السلام به دنیا می‌آید، امیرالمومنین علی علیه‌السلام دست فرزند را می‌بوسد. با این دست بوسی، حضرت علی روضه دست‌های عباس را برای ام البنین می‌خواند. اما او ذره‌ای خواهان تغییر در تقدیر فرزندش نیست؛ زیرا �ذوب در ولایت� است. در عمل هم �بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ أُسْرَتِي� را نشان داد. در هیچ کجای تاریخ، اضطراب و دغدغه‌ای از این بانوی بزرگوار مشاهده نمی‌شود.

شاید با تربیت این بزرگ بانو است که این دست افشانی بی‌نظیر در عالم صورت می‌گیرد، دست افشانی که در پی آن یک عمر دست‌گیری است، اما ابتدا باید دست‌افشانی صورت گیرد تا دست‌گیری محقق شود.

سی سال در حضور جام جهان نمای عالم است، ولیّ شناس است.

• بانوی ادب

اگر کسی مؤدب نباشد مقرب نیست، هر بی‌ادبی ما را از صحنه حضور دور می‌کند، در ساحت قدسی معصومین به میزانی که ادب کمرنگ شود، تبعید می‌شویم.

در محضر جام جهان نما(امیرالمومنین) به همان اندازه که ظاهر بایستی آراسته و موجه باشد، باطن هم باید آراسته و موجه باشد.

یکی از ویژگی‌های مهم حضرت ام البنین مؤدب به آداب بودن است و شاید همین ادب برای او قرب آفرین شد و به او این اعتبار را عطا کرد.

ادب در لغت به معنای �نگاه داشت حد هر چیز� است. به معنای آراستگی و نکته‌سنجی و شکسته‌نفسی است، اینکه انسان خود را در باطن بشکند.

خواجه عبدالله انصاری می‌گوید: �الادب تهذیب الباطن و الظاهر�، �ادب آراستگی باطن و ظاهر است.� اگر فردی در باطن، خضوع و انواع کمالات را داشته باشد مؤدب محسوب می‌گردد، اگر ادب تنها در ظاهر مشاهده شود آن فرد مؤدّب خطاب نمی‌شود.

یکی از عرفا می‌گوید: ادب یعنی اینکه در هیچ زمانی بر هیچ عضوی اجرای احکام شریعت تعطیل نشود. حتی در حالِ خوشی که نصیب انسان می‌شود باید ادب رعایت شود. همه چیز قاعده و میزان و حد دارد. افراط و تفریطی در آن نباید حاکم باشد، پایگاه ادب علم است، وقتی کسی معرفت و بینش یافت، ادب و خضوع باطنی او افزون می‌شود.

ام البنین اگر مؤدب نبود نمی‌توانست در محضر امام باقی بماند.

روایت می‌فرماید: اگر کسی ادب را جدی نگرفت توفیق بسیاری از مستحبات را از دست می‌دهد.

ام البنین هنگام ورود کاوران کربلا به مدینه با وجود این که چهار پسر را فرستاده بود، اما از هیچ کس سراغ فرزندانش را نمی‌گیرد تنها از حسین علیه‌السلام جویا می‌شود. این امر نشان از نهایت ادب این بانوی بزرگوار است. یعنی:

سر خم می سلامت شکند اگر سبویی

�ادبُ الخِدمة اَعزّ مِنَ الخدمة� �ادب خدمت گرانقدرتر از خود خدمت است� خادم بودن به تنهایی ارزشی ندارد آنچه ارزشمند است آن است که باطناً هم شوق داشته باشید و هم حرمت را حفظ کنید.

انواع ادب

در بحث ادب می‌گویند: مردم سه گروه‌اند:

1. گروهی فقط در ظاهر مُبادی آدابند یعنی گفتار مؤدبانه به کار می‌گیرند و زیبا سخن می‌گویند. این ادب لازم هست اما کافی نیست.
2. گروه دیگر اعضا و جوارحشان در محضر حق بندگی دارد. مثلا چشم به نامحرم نگاه نمی‌کند، زبان به شکایت گشوده نمی‌شود، گوش غیبت و لغو نمی‌شنود. در مکان گناه گام بر نمی‌دارد. حتی قوه خیال مؤدب است و افکار ناامید کننده را در آن راه نمی‌یابد.
3. ادب خواص �طهاره القلوب و الوفاء بالعهود� است. یعنی مشرک نیستند و روی غیر خدا حساب باز نمی‌کنند. تنها امید به خدای سبحان دارند. این ادبِ قلب است. ساحت قلب پاک است و به هیچ کس جز خدای سبحان اعتماد ندارد. مؤدب بودن در این مرحله یعنی حضور دائم در محضر مولا و هر چیز غیر خدایی را ندیدن.

ادب حضرت ام البنین از ادب نوع سوم است. تنها مؤدب به آداب ظاهری نیست بلکه در دل، غیر خدا را راه نمی‌دهد. او روزگار خود را با ادب گذراند. تمام روزگار حاضر در محضر مولا است. در دل او غیر ولایت حاکم نیست، از توحیدی برخوردار است که زیر مجموعه آن توحید، ولایت است.

حضرت ام البنین در قله یقین قرار دارد. عین الیقین و حق الیقین دارد. همسرش یقین ساز عالم است. فرزندانی فدایی ولایت تربیت کرده است.

اباالفضل از صبح می‌بیند همه اجازه میدان می‌گیرند اما به خود اجازه نمی‌دهد اجازه بگیرد، زیرا مأموریت او علمداری است، پیشنهادی نمی‌دهد، چون و چرایی ندارد؛ زیرا مادر به او اطاعت محض را آموخته بود. و به او آموخته بود که در هنگام شهادت و دیدن روی فاطمه سلام‌الله‌علیها باز هم ادب را بجای آور و چون دست نداری تا بر آن تکیه نموده بتوانی در برابر او بایستی، برادرت را صدا بزن تا رسم ادب را بجا آوری:� اخا ادرک اخا�

�برگرفته از بیانات استاد زهره بروجردی�

[1] عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآيات و الأخبار و الأقوال(مستدرك سيدة النساء إلى الإمام الجواد)، (ج 11 -1- فاطمه س)، ص44

اللهم عجل لولیک الفرج

#امام_زمان علیه السلام، «قدرت اللّٰه» است.

یعنی مظهر قدرت الهی است. حضرت می‌تواند تنها با یک اشاره انگشت، یا باز و بسته نمودن لبان مبارک یا فقط یک نگاه، تمام عالم هستی را در یک لحظه زیرورو نماید؛ خدای عزیز خودش اینگونه اراده فرموده و قدرتش را به حجّت برحق خویش تفویض نموده؛ کسی که میخواهد تمام عوالم را فتح نماید باید هم دارای چنین قدرت عظیمی باشد؛

امیرالمومنین صلوات الله علیه در خطبه البیان در وصف امام مهدی علیه السلام می‌فرمایند: او برد نبوی را پوشیده و و ذوالفقار را به کمر بسته؛ بر سرش تاجی از نور و بر شیری از نور سوار باشد؛ اگر به چیزی بگوید باش به اذن و قدرت خداوند متعال خواهد شد‌!

الزام الناصب، ج ۲، ص ۱۸۹

اَللّهُمَّ‌‌عَجِّل‌‌لِوَلیِّکَ‌الفَرَجَ‌‌وَالْعافِیَةوَالنَّصْرَ

اللهم عجل لولیک الفرج

اگر صبح که از خواب بیدار شدی، در ذهنت آمد که من امروز برای امام زمانم چه کار کنم و فکرت با عملت هم‌سو شد، بدان تو مورد رضایت امام زمان ارواحنافداه هستی؛ ولی اگر صبح فکر کردی من چک‌هایم را چه کار کنم و چه طور درآمد بیشتری کسب کنم، فکرت دنبال دنیا بود و تا شب یک مرتبه هم به یاد امام زمان ارواحنافداه نیفتادی، بدان که هم خدا، هم پیغمبر اکرم صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم، هم حضرت زهرا سلام‌اللّه‌علیها و هم امام زمانت از تو دلخور و ناراحت‌اند. یک کاری بکن که قبل از ظهور و یا قبل از اینکه مرگت برسد راضی‌شان کنی.

#الّلهُـمَّ‌عَجِّــلْ‌لِوَلِیِّکَـــ‌الْفَـــرَج