پروژه تفکر

با امام زمان حرف بزن... ازت می‌خوام هر روز این کارو بکنی... نه برای ثواب، نه برای رسم و رسوم... برای دل خودت برای اون لحظه‌هایی که دلت یه پناه می‌خواد، یه گوش شنوا، یه نگاه مهربون... لازم نیست رسمی باشی، لازم نیست قشنگ حرف بزنی. خانه داری؟داری ظرف می‌شوری؟ داری کتاب می‌خونی؟ تو راه اداره ای؟ تعمیرکاری؟مهندس ساختمانی؟ تو هر شغل و هر جا که هستی همون‌جا صداش بزن... مثل یه پدر، مثل یه رفیق، مثل یه جانان... براش بگو... از دیشب که یه حرف دلتو شکست از اون پیام قشنگی که دلتو شاد کرد از دلخوشی کوچیکی که لبخند آورد رو لبت از آرزوهات، از خستگی‌هات، از امیدات... باور کن یه جایی از دلت روشن میشه که تا حالا خاموش بوده... ظهر، عصر، شب... هر وقت دلت گرفت، هر وقت دلت پر کشید، باهاش حرف بزن. شب که می‌خوای بخوابی، ازش بخواه برات آرزو کنه فردات هم قشنگ باشه... امتحانش کن... یه بار، دوبار... بعد می‌بینی دلت نمی‌تونه بی‌حرف زدن باهاش سر کنه...