کمالگرایی در خیرات
کمالگرایی در خیرات
در سبک زندگی اسلامی در تعامل با خود لازم است به حداقلها قناعت نکنیم؛ اشتیاق به بهترینها داشته و کمالگرا باشیم. امیرالمؤمنین علیهالسلام میفرماید:
«ألاَ إنّ أبْصَرَ الأبْصارِ ما نَفَذَ فی الخیرِ طَرْفُهُ»[11]
«همانا بیناترین چشمها چشمی است که نگاهش بهسوی خوبی باشد.»
با بصیرتترین افراد کسانی هستند که مشتاق به خیرات باشند و موجودی خود را کافی ندانند. در این زمینه روایات متعدد داریم که چنین فردی سعادتمندترین مردم است.
در روایت دیگری امیرالمومنین علیهالسلام میفرماید:
«وَ لَا یَقُولَنَّ أَحَدُکُمْ إِنَّ أَحَداً أَوْلَی بفِعْلِ الْخَیْرِ مِنِّی، فَیَکُونَ وَ اللَّهِ کَذَلِکَ؛ إِنَّ لِلْخَیْرِ وَ الشَّرِّ أَهْلًا، فَمَهْمَا تَرَکْتُمُوهُ مِنْهُمَا، کَفَاکُمُوهُ أَهْلُهُ»[12]
«مبادا احدی از شما بگوید دیگری به این کار خیر از من شایستهتر است که به خدا چنین خواهد شد. به راستی که برای خوبی و بدی اهلی است. هر کدام را شما وانهید اهلش آن را انجام میدهد و شما را کفایت کند.»
گاهی در زندگی تصور میکنیم هر کمالی در توان ما نیست و مخصوص دیگری است. امام میفرماید: هرگز چنین نگویید؛ چون اگر چنین گمانی در دل ما بگذرد، ضمیر ناخودآگاه ما باور میکند، آن را جدی میگیرد و در نتیجه استعداد آن کار را از دست میدهیم. در واقع ما قابلیت داریم که آن کار خیر را انجام دهیم؛ اما با حدیث نفسی که در درون میکنیم توفیق آن کمال از ما گرفته میشود.
سپس حضرت میفرماید:«خیر اهلی دارد و شر هم اهلی دارد، وقتی شما خیر را ترک کردید آن را به دیگری واگذار کردهاید.» بنابراین در سبک زندگی اسلامی هرگز نمیتوانیم بگوییم:«این خیر برای من نیست، برای دیگری است!» اگر چیزی خیر و کمال است باید نسبت به آن، هم رغبت داشته باشیم و هم، سرعت. با امور خیر نباید با خمودگی و کسالت برخورد کنیم. باید اشتیاق خود را به خیرات نشان دهیم؛ زیرا تا زنده هستیم قدرت انجام بهترین کارها را داریم.
از بیانات استاد زهره بروجردی
[11]. غررالحکم و دررالکلم، صفحه ۱۷۶.
[12]. غررالحکم و دررالکلم، صفحه ۷۶۱.