‌‌ ☫بِسْـــــمِ‌الـلَّـهِ‌الرَّحْـمَنِ‌الرَّحِیـــــمِ☫

توبه از خیر و شرّ

کسی که طالب بصیرت باشد همواره در توبه است و الّا، دیگر طالب بصیرت نخواهد بود.

سخن گوارا و گران‌بهای آقایم، استاد محمد حسن الهی(قدس سره) را فراموش نخواهم کرد که فرمود:
توبه‌ی حقیقی آن است که از خیر و شرّت انابه کنی.

من اندکی اندیشیدم و سپس گفتم: اما توبه از شر، حاجتی به بیان ندارد و لیکن توبه از خیر چیست؟".

فرمود: آنچه که ما آن را خیر می‌پنداریم مانند نماز و روزه و قرائت قرآن و درس گفتن و تحقیقات درسی‌مان و امثال آن، اگر براستی آن را مورد تامّل قرار دهیم درخواهیم یافت که همگی ناقص و غیر کامل‌‌اند؛
(و هُم یَحسَبونَ اَنَّهُم یُحسِنونَ صُنعا - کهف/۱۰۴).
پس بر شخص بینا واجب است که از این اعمالِ ناقص نیز توبه کند و قصد نماید که آن‌ها را بر وجه کاملی که مقبول خداوند است به جای آورد.
(اِنّما یَتَقَبَّلُ الله مِنَ المُتَّقین - مائده/۲۷)
پس آنچه خیر پنداریمش، در واقع خیر نیست. و خوشا به حال آن‌کس که بر توبه از آنچه که آن را خیر می‌پنداشته است توفیق یابد و به آنچه که خیر حقیقی است بپردازد.

توبه، چرک و آلودگی قلب را برطرف می‌کند. هنگامی که توبه کننده به درد و دوا آگاه شد، از گناهانش خارج شود چون روزی که از مادر تولّد یافته است.

امام باقر(ع) فرمود:
توبه کننده چون کسی است که گناهی نکرده است.
چون نفس، از رذایل خلاصی یافت و آلودگی گناهان پاک شد، توبه قبول شود.

📔 رساله لقاءالله

ع‍ـــــلامه ذوالفن‍ـــون
ســــالک توحی‍ــــدی
عــــــال‍ـــم رب‍ــــّـانی
ن‍ــــــــــــادرۀ دوران
حـضــرت آیــت‌الله
حســـن زاده آمــلی
رفـــع الله درجـاته

📚متن دروس و شرح دستورالعمل‌‌های عرفانی و اخلاقیِ سیر و سلوک علامه ذوالفنون 🖌


@Allamehzolfonoun