اللهم عجل لولیک الفرج
تدبر در سوره مبارکه انسان(قسمت پنجاه و یکم)
اندر احوالات ما...
یک زمانی بود که بزرگترها وقتی نماز میبستند بلند نیتشان را به زبان میآوردند: دو رکعت نماز صبح میخوانم قربة الی الله
به ما که احساس احکام دانی دست داد به آنها گفتیم لازم نیست نیت را بلند بگویید همینکه بدانید چکار میکنید کافی است!
این توصیه ما که بیشترش در خود ما وجود داشت ، نیت ها را برد در پس پرده غیب!
دیگر کسی از نیت ها خبری نداشت...
علت دیگر هم این بود که چون از ریاکردن خیلی ترسیدیم، نیت ها را همراه کارهای خیر مخفی کردیم...😔
خلاصه از ما ماند یک عمل با نیت های مخفی و گاهی خیلی کوچک و ...
بچه های طفلکمان هیچوقت نیتهایمان را نشنیدند و از همان نیت اول نمازها هم محروم ماندند تا حس کنجکاویشان آنجا هم کمکی نکند که این قربه الی الله چیست که پدر و مادرم اول نمازشان میگویند...
اصلا نفهمیدند خدایی هست که میشود برای نزدیکی به او کاری کرد...
فقط شدیم یک پدر و مادری که برای پارک بردن قصد میکنند، برای غذا دادن، و برای به زور سر شب خواباندن...
خلاصه ما در زمینه نیت و آموزش نیت کردن به بچه هایمان خیلی مشکل داریم...
حالا بماند که خودمان نفهمیدیم که نیت بال عمل است...
با نیت میتوانیم قصد دار شویم...
با نیت میتوانیم سالها عقبماندگیمان را جبران کنیم...
با نیت میتوانیم به عملمان ثقل دهیم...
با نیت های بیشمار میتوانیم عملهای مستحبمان را بالا ببریم...
با نیت میتوانیم غسل جمعه کنیم برای دیدار با امام زمان...
با نیت می توانیم کار کوچک بکنیم اما خیلی بیشتر از کار بزرگ بی نیت اوج بگیریم...
اندر احوالات ما اینکه در زمینه نیت و قصددار شدن کم توجه هستیم.
برداشتی از جلسه تدبر سوره انسان استاد اخوت
#اندراحوالاتما
#سوره_انسان