کسی که دو روزش مساوی باشد

در روایتی امام کاظم علیه‌السلام می‌فرمایند: «کسی که دو روزش با هم برابر باشد، زیانکار است. کسی که امروزش بدتر از دیروزش باشد، از رحمت خدا به دور است. کسی که رشد و بالندگی در خود نیابد، به سوی کاستی‌ها می‌رود و آن که در راه کاستی و نقصان گام بر می دارد مرگ برایش بهتر از زندگی است[5]»

درایت در روایت:

گاه انسان مشغول سعی و تلاش است اما این سعی و تلاش چیزی بر سرمایه او اضافه نمی‌کند حضرت اشاره می فرمایند که چنین کوششی زیانبار است.

و اگر کسی امروزش بدتر از دیروز باشد از رحمت خدا به دور است و عنایات ویژه‌ی حضرت حق را دریافت نمی کند.

بهترین سرمایه ای که خدای متعال در اختیار انسان قرار داده، عمر عزیز اوست که پیوسته در حال گذر است. هر انسانی مقدار محدودی از این سرمایه را در اختیار دارد، بنابر این شایسته است انسان به بیهودگی آن را صرف نکند. انسان عاقل، از سرمایه عمر خویش به خوبی استفاده می کند و به راحتی آن را هدر نمی‌دهد. ­ اگر عمر خویش را به اطاعت خدای سبحان گذرانده و دستاوردی کسب کند، سود کرده است و اگر آن را به بطالت سپری کند، سرمایه­ را از دست داده و چیزی به دست نیاورده است؛ این وضعیت را حضرت، خسارت دانسته­اند.

امام سجاد علیه‌السلام بهترین راه صرف این سرمایه را به ما آموخته اند:

«وَ عَمِّرْنِی مَا کانَ عُمْرِی بِذْلَه فِی طَاعَتِک، فَإِذَا کانَ عُمْرِی مَرْتَعاً لِلشَّیطَانِ فَاقْبِضْنِی إِلَیک قَبْلَ أنْ یسْبِقَ مَقْتُک إِلَی، أوْ یسْتَحْکمَ غَضَبُک عَلَیَّ»[6]

«و مرا تا وقتی زنده بدار که عمرم در طاعت تو به کار رود و چون بخواهد عمرم چراگاه شیطان شود، جانم را بستان قبل از آن که دشمنی ات به من رو کند، یا خشمت بر من مستحکم شود.»

«برگرفته از بیانات استاد زهره بروجردی»

[5] بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۳۲۶،

[6] دعای مکارم الاخلاق صحیفه سجادیه