خدای سبحان در قرآن کریم می‌فرماید:

«أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُون‏»[سوره واقعه]

«آيا شما آن را [بى ‏يارى ما] زراعت مى‌‏كنيد يا ماييم كه زراعت مى‌‏كنيم»

توفیق کاشت را خدا به بنده عطا می‌کند، اما دنیا فقط محل کاشت است هرچه ولایت در زندگی انسان پررنگ‌تر شود درمی‌یابد زمین وجودی‌اش چقدر وسیع است. ولایت رشد وجودی انسان ولایت پذیر را تصاعدی بالا می‌برد و هر آنچه را گمان می‌کرد که شاید در زندگی‌اش به ثمر ننشیند به ثمر می‌رسد. هیچ کس نباید خود را در انجام خیرات ناتوان ببیند؛ زیرا انسان ولایت‌پذیر از حمایت معصوم برخوردار است و معصوم جلوه همه اسامی حضرت حق می‌باشد. اگر کسی از توانایی‌های هبه شده خویش استفاده نکند به خود ظلم کرده است.

«برگرفته از بیانات استاد زهره بروجردی»