#محرم_و_صفر
🏴🏴🏴🏴

«ما رَأیتُ الّا جَمیلاً»

🔷 زیبابینی، تجمل نیست؛ ضرورت است؛ شرط بقای انسانیت ماست. اگر زیبابین نباشیم، شکرگزار نخواهیم بود و اگر شکرگزار نباشیم، از دایرۀ انسانیت خارج شده‌ایم و به حیوانیت سقوط کرده‌ایم.

🔹آن‌که نعمت را می‌بیند و زیبایی‌اش را درک نمی‌کند، اصلاً در شمار بندگان خدا نیست. در مدرسۀ حضرت زینب، عالمۀ غیرمعلمه با همین اصل بنیادین مواجه می‌شویم: باید زیبابین شد. باید یاد بگیریم جهان را، حوادث را، آدم‌ها را، از زاویۀ زیبایی نگاه کنیم.

◽️ هر خسارتی که نصیب‌مان شده است از خطای چشممان بوده؛ از بد دیدن، از سطحی دیدن، از ناتوانی در دیدن حکمت‌ها و لطافت‌ها.

🔹 اگر زیبابین شویم، حتی در میانۀ بلا هم غرق نعمت خواهیم شد؛ چون پشت هر زخم را شفا خواهیم دید، در دل هر تاریکی نوری خواهیم جُست و در قعر هر سقوطی، فرصت برخاستنی دوباره.

🔰 دعای نوزدهم صحیفه؛ دعای طلب باران است. امام سجاد علیه‌السلام درخواست نزول باران دارد؛ اما نه فقط باران؛ او ثمرۀ باران را می‌خواهد.

◽️ در دعای او، باران به ریشۀ درخت می‌رسد، به ساقه و شاخه می‌رود، و سال‌ها بعد، میوه می‌دهد. این یعنی زیبابینی؛ دیدن نتیجه، در آغاز. دیدن شکوفه، همان وقت که دانه را می‌کاری.

🔅 *«وَ امْنُنْ عَلَى عِبَادِكَ بِإِينَاعِ الثَّمَرَةِ»

🔅*«خدایا، به بندگانت منت بگذار که ثمره را ببینند.»*

🔹 این، فقط دربارۀ درخت نیست. علم هم همین است. وقتی دانشی به‌دست می‌آوری، باید در ذهن و دل خودت، ثمرۀ آن را ببینی؛ این علم، مرا به صبر خواهد رساند، به تقوا، به رضا، به بندگیِ خالص.

◽️ اگر زیبابین نباشی، همین علم هم برایت بی‌ثمر خواهد شد؛ اما اگر نگاهت زیبا باشد، هر لحظه از یادگیری‌ات، تبدیل می‌شود به جشن ثمر.

🔹 از همان لحظه‌ای که چیزی را می‌آموزی، از خدا بخواه که «ثمره‌اش» را نشانت دهد. زیبابینی یعنی همین؛ به هر دانه‌ای که در زندگی‌ات کاشته می‌شود، به چشم میوه نگاه کن.

«از بیانات استاد زهره بروجردی، محرم ۱۴۰۴